کاج بن

کاج بن. [ ب ُ ] ( اِ مرکب ) درخت کاج.

( اسم ) درخت
درخت کاج

💡 رواج کاج و کلیسا و بُرنُس و ناقوس کساد خرگه و دستار و طیلسان بینم

💡 شاخ صنوبر ز نو مسکن دراج شد سار انا الحق زنان بر سر هر کاج شد

💡 زلف و خالت ز پی تربیت فتنهٔ ما عقل را کاج زنان بر در زندان آرند

💡 خورشید چو آن خالِ سیَه دید، به دل گفت ای کاج که من بودَمی آن هندویِ مقبل

💡 بی فکرت مداحی صدر تو همه عمر حاشا که زنم یک مژه را بر مژه با کاج

💡 کاج مویی بودمی از زلف تو تا روز و شب گرد ماه روشن روی تو درپیچیدمی