لغت نامه دهخدا
چیربخت. [ ب َ ] ( ص مرکب ) که بخت غالب دارد. پیروزبخت.
چیربخت. [ ب َ ] ( ص مرکب ) که بخت غالب دارد. پیروزبخت.
که بخت غالب دارد. پیروز بخت.
💡 به هر شه بر از بخت چیر آن بود که او در جهان شاه ایران بود
💡 سرانجام هم بخت شه بود چیر درآمد سر بخت بدخواه زیر
💡 سه روز اینچنین بود پیکار سخت نگشت از دلیران یکی چیر بخت