چهار مرغ ابراهیم

[ویکی شیعه] چهار مرغ ابرهیم از حوادث خارق العاده در زندگی حضرت ابراهیم(ع) است که قرآن آن را نقل کرده است. در این ماجرا حضرت ابراهیم چهار پرنده را ذبح و با هم مخلوط کرد و بر فراز چند کوه قرار داد. سپس آنها را فرا خواند. آنها زنده شدند و به سوی او آمدند. برخی از طرفداران انکار معجزه، این داستان را تمثیل دانسته اند.
روزی حضرت ابراهیم(ع) از کنار دریایی می گذشت. مرداری را دید که مقداری از آن داخل آب و مقداری در خشکی قرار داشت و پرندگان و حیوانات دریا و خشکی از دو سو آن را طعمه خود قرار داده اند و حتی گاهی بر سر آن با یکدیگر دعوا می کردند. دیدن این منظره، حضرت ابراهیم(ع) را به فکر کیفیت زنده شدن مردگان پس از مرگ انداخت. او فکر می کرد: اگر نظیر این حادثه برای جسد انسانی رخ دهد و بدن او جزء بدن جانداران دیگر شود، مسأله رستاخیز که باید با همین بدن جسمانی صورت گیرد، چگونه خواهد شد؟! در آیه ۲۶۰ سوره بقره آمده است: (به خاطر بیاور! هنگامی را که ابراهیم(ع) گفت: خدایا به من نشان ده، چگونه مردگان را زنده می کنی) خداوند فرمود: آیا ایمان نیاورده ای؟ او در جواب عرض کرد: آری، ایمان آورده ام ولی می خواهم قلبم آرامش یابد. خداوند به حضرت ابراهیم(ع) فرمود: حال که چنین است چهار نوع از مرغان را انتخاب کن! و آنها را ـ پس از ذبح کردن، قطعه قطعه کن! و در هم بیامیز! سپس بر هر کوهی قسمتی از آن را قرار بده! بعد آنها را بخوان! به سرعت به سوی تو می آیند و بدان خداوند توانا و حکیم است. ابراهیم(ع)این کار را کرد، و آنها را صدا زد، در این هنگام اجزای پراکنده هر یک از مرغان، جدا و جمع شده و به هم آمیختند و زندگی را از سر گرفتند
این چهار مرغ از چهار نوع مختلف از پرندگان بوده اند، که از جهات گوناگون با هم اختلاف فراوان داشتند. مفسران درباره نوع آنان اختلاف نظر دارند. اما روایات و اهل سنت درباره طاووس از چهار پرنده مذکور در آیه، متفق بوده و در تعیین سه پرنده دیگر از خروس، کبوتر و کلاغ، عقاب، مرغابی، هدهد، شترمرغ و... اختلافاتی دیده می شود.

💡 و از طرق اهل سنت از ابن عباس نيز آمده كه آن چهار مرغ عبارت بوده اند از: (طاووس )،(خروس )، (كبوتر) و (غرنوق )، (كه نوعى مرغ دريائى است ) و آنكه همهروايات نامش را برده اند طاووس است.

💡 خداوند فرمود: چهار مرغ بگير و قطعه قطعه كن و مخلوط كن آنچنانكه اين لاشه در شكماين درندگان مخلوط شده است. پس بر فراز هر كوهى پاره اى از آنها را قرار بده وسپس آنها را فرا خوان تا شتابان به سوى تو آيند. چون انجام داد شتابان به سويشآمدند.(152)

💡 خداوند فرمود چهار مرغ بگير و گوشت آنها به هم درآميز نزد خود آنگاه هر قسمتى برسر كوهى بگذار سپس آن مرغان را بخوان تا به سوى تو شتابان پرواز كنند و آنگاهبدان كه خداوند بر همه چيز توانا و به حقايق امور عالم داناست.)

💡 منقار آن چهار مرغ را به انگشتان گرفت و بنام آنها را خواند و نزد خود دانه و آبىگذاشت. ناگهان بامر و قدرت خدا اجزاء هر كدام به سر خودمتصل شد و پرواز كردند بعد آمدند آب و دانه خوردند.!

💡 اينكه در بين همه مرغان و پرندگان اين چهار مرغ در حديث امام هشتم عليه السلام نامبرده شد براى آن است كه نسر كه لاشخور است همه پرندگان شكارى از دريايى وصحرايى را شامل مى شود و بط همه مرغان آبى را در بر مى گيرد و طاووسشامل همه مرغان قشنگ و زيبا و رنگارنگ مى شود و همينطور خروسشامل همه حيوانات شهوت ران مى گردد.

💡 در ادامه تفسير انفسى كريمه مباركه سوره بقره به تفسير بخش ديگر آيه پرداخته شدكه مرارد از چهار مرغ فقط چهار مرغ و پرنده بيرون از نفس ‍ نيست آفاقى بدان پرداختهمى شود بلكه مراد از آن در تفسير انفسى آن است كه در نفس ناطقه انسانى و اطوار وشئون آن پياده مى شود لذا در رساله صد كلمه فرموده اند: