چنار نار

چنارنار. [ چ ِ ] ( اِخ ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: از قرای بلوک سرچاهان فارس است. ( از مرآت البلدان ج 4 ص 273 ). رجوع به چنارناز شود.

مولف مر آت البلدان نویسد: (( از قرای بلوک سر چاهان فارس است ) )

💡 تا گل چو یاسمن نشود، بید چون بهی تا سرو نارون نشود، نارون چنار

💡 دانه های نار دارد در میان ناردان نار دارد بر سمن گلنار دارد بر چنار

💡 سرو چنار یک طرف، جای به جا کشیده صف وز طرفی زده رده نارون صنوبرا

💡 منم حامل از آن شربت که بر مستان زند ضربت مرا باطن چو نار آمد تو را ظاهر چنار آمد

💡 سایید تاک دست تاسف، چنار سوخت شمشاد خاک ریخت به سر، نارون گریست

💡 ز آتش دل خود سوختم بلی سوزد ز سوز خویش برآرد ز خود چو نار چنار