چابک سخن

چابک سخن. [ ب ُ س ُ خ َ ] ( ص مرکب ) سخنور. ناطق.کسی که در سخن مضامین نیکو تواند آورد:
به آن چابک سخن دشت بیاض شعر ارزانی
که صد مضمون بهم از یک خدنگ خامه میدوزد.؟ ( از آنندراج ).

سخنور. ناطق. کسی که در سخن مضامین نیکو تواند آورد.

💡 بمدحت تو سخن های چابک اندیشم نه طبع ایشان زربود و آن من صلصال ؟

💡 همه جهان سخن از چابکی و چستی تست مکن تکاسل و آن راحت روان برسان

💡 آنقدر چابک و پرمایه و حرف افکن همه باشندش در فهم سخن کودن

💡 تو هم‌شهری او را و هم‌پیشه ای هم اندر سخن چابک‌اندیشه ای

💡 به میدان خویش اندر اسپ سخن را اگر خوب و چابک سواری بگردان

💡 ازان تیغ‌زن مرد چابک‌سوار سخن راند با انجمن شهریار