لغت نامه دهخدا
پینه بستن. [ ن َ / ن ِ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) سخت شدن پوست دست و پای و زانو یاپیشانی آدمی از بسیاری کار یا رفتن و یا سجده کردن و ستبر شدن زانو یا سینه شتر بعلت سائیدگی بزمین. کوره بستن. کبره بستن. رجوع به پینه شود:
پینه بسته ست جفته هردو
بس که از حکه کون بکون زده اند.محسن وضیحی ( از آنندراج ).- مثل زانوی شتر پینه بستن؛ سخت پینه دار شدن.