پیل فکن

پیل فکن. [ ف ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که فیل افکند. که فیل را تواند برتافتن از نیرومندی. که با پیل برآیدو او را پست کند از بس زورمندی و قدرت:
شیربچه گر بزخم مور اجل رفت
پیل فکن شیر مرغزار بماناد.خاقانی.

( صفت ) پیل افکن: شیر بچه گر بزخم موراجل رفت پیل فکن شیر مرغزار بماناد. ( خاقانی )

💡 به گرز اندر آمد گو که فکن بزد گرز بر شانه پیل تن