پیل دندان

پیل دندان. [ دَ ] ( ص مرکب ) که دندانی چون پیل دارد. دارای دندانی طویل و بزرگ چون دندان فیل. || ( اِ مرکب ) دندان فیل. عاج:
سرو ترگ گفتی که سندان شده ست
برو ساعدش پیل دندان شده ست.فردوسی.
پیل دندان. [ دَ ] ( اِخ ) لقبی است مبارزی راکه گوش نام داشته است. رجوع به گوش پیل دندان شود.

۱- ( صفت ) آنکه دندانی مانند پیل دارد دارای دندانی طویل و بزرگ چون دندان فیل. ۲-( اسم ) دندان فیل عاج پیلسته: سرو ترگ گفتی که سندان شدست برو ساعدش پیل دندان شدست. ( شا. لغ. )
لقبی است مبارزی را که گوش نام داشته است

💡 سوی پیل دندان رسید آگهی که ماچین و چین زآتبین شد تهی

💡 ز بیم زخم گرز زورمندان چو ببران پیل را می ریخت دندان

💡 که کوش آن کجا شد سوی باختر نبد پیل دندان، که بودش پسر

💡 به دریا همی راه دانیم و بس کجا پیل دندان نشانده ست کس

💡 گر پیل دمان را ز رمح خرطوم ور شیر ژیان را ز تیغ دندان