پی سر زدن

پی سر زدن. [ پ َ / پ ِ س َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) پشت گردنی زدن. قفا زدن. سیلی زدن بپشت گردن کسی. لت زدن.

( مصدر ) پشت گردنی کسی را قفا زدن.

💡 دستِ احمد بریده شک را پی سر حربه‌اش بریده جان اُبی

💡 ایکه در روضه ملک از پی سر سبزی دین شجری گشتی نهمار مبارک شجری

💡 دست مبارک تو که دی رنجه شد ز تیغ آن دولت از پی سر مردانه که بود؟

💡 رسید افکنده کاکل بر قفا طوری که پنداری قیامت در پی سر آفت آخر زمان آمد

💡 هر بار افسری ز سر افتاد ملک را دردا و حسرتا که ازین پی سر او فتاد

💡 پی سر عرفان متن تار فکرت خریدار یوسف مشو زین کلابه