این متن به تفسیر یکی از آیات قرآن کریم میپردازد که به مسئله بازگرداندن مهریه زنان مؤمنی میپردازد که از دین اسلام مرتد شده و به کفار پناهنده شدهاند. این حکم مبتنی بر آیه «وَإِن فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِّنْ أَزْوَاجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْوَاجُهُمْ مِثْلَ مَا أَنفَقُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنتُم بِهِ مُؤْمِنُونَ» است. در این زمینه، واژه «عاقبتم» به معنای دستیابی به غنایم جنگی از کفار تعبیر شده است؛ به این ترتیب که اگر مسلمانان در جنگی بر کفار پیروز شده و غنائمی به دست آوردند، موظفاند از این غنایم، مهریه زنانی که به کفار ملحق شدهاند را به شوهرانشان بازگردانند، به همان مقداری که مهریه پرداخته بودند. این حکم نشاندهنده رعایت عدالت در اسلام است، چرا که مسلمانان حق دریافت مهریه زنانی را داشتند که از کفر به اسلام هجرت کرده بودند، و در مقابل، باید حقوق مالی کسانی که همسرانشان از دست رفته بودند را نیز تضمین میکردند.
تفسیر دیگری که مطرح شده این است که این دستور الهی در مورد اقوامی صادر شده که مسلمانان با آنها پیمان نداشتند و احتمال میرفت که حاضر به بازپرداخت مهریه این زنان نباشند. در این حالت، خداوند مقرر فرمود که مسلمانان در صورت کسب غنیمت، ابتدا حق این افراد را از محل غنایم بپردازند و سپس غنایم باقیمانده را میان خود تقسیم کنند تا حقی ضایع نگردد. این فرمان با دعوت نهایی آیه به تقوا (وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنتُم بِهِ مُؤْمِنُونَ) همراه شده است؛ این توصیه اخلاقی ممکن است به دلیل حساسیت در تعیین مقدار مهریه باشد، زیرا اثبات آن معمولاً تنها با اظهارات خود زنان میسر بوده و احتمال سوءاستفاده و ادعای بیش از حد واقعی وجود داشته است، لذا بر لزوم پرهیز از مخالفت فرمان خداوند تأکید شده است.
بر اساس روایات تاریخی و تفسیری، این حکم خاص تنها شامل شش زن از همسران مسلمانان شد که از دین خود دست کشیدند و به صف کفار پیوستند. نقل شده است که پیامبر اکرم (صلیالله علیه و آله و سلم) با اجرای دقیق این فرمان الهی، مهریه هر شش نفر از این زنان را از محل غنایم جنگی به شوهرانشان بازگرداندند. این نمونه تاریخی، اجرای عملی قاعده عدالت و حفظ حقوق مالی در سختترین شرایط اجتماعی و نظامی آن زمان را به نمایش میگذارد.