«وعده امامت» در قرآن به معنای وعده الهی بر قرار دادن گروهی از بندگان مستضعف به عنوان پیشوایان و وارثان زمین است که خداوند در آیات قرآن، بهویژه در ماجرای بنیاسرائیل، آن را بیان کرده است. این مفهوم بر پایه اراده و مشیت الهی شکل گرفته و نشان میدهد که خداوند پس از دوران فشار و ستم فرعونیان، مستضعفان را از حالت ضعف به جایگاه قدرت و رهبری میرساند. در این وعده، چند مرحله اساسی وجود دارد که شامل رفع ظلم، اعطای نعمت، قرار دادن آنان به عنوان امامان، و در نهایت واگذاری حکومت و وراثت زمین به آنان است. این معنا در آیهای از سوره قصص درباره داستان فرعون و بنیاسرائیل بیان شده که خداوند میفرماید اراده دارد مستضعفان را پیشوا و وارث زمین قرار دهد. در تفسیرهای دینی، این وعده تنها به یک قوم تاریخی محدود نشده و در برخی روایات، بر اهلبیت پیامبر اسلام نیز تطبیق داده شده است. بر اساس این روایات، خاندان پیامبر به عنوان مصداق کامل مستضعفان مورد حمایت الهی معرفی شدهاند که در نهایت به مقام امامت و رهبری دینی میرسند. این مفهوم در اندیشه اسلامی نشاندهنده پیروزی حق بر باطل و غلبه نهایی عدالت بر ظلم است. همچنین وعده امامت بیانگر سنت الهی در تاریخ است که بر اساس آن، قدرت از ظالمان گرفته شده و به صالحان سپرده میشود. در نگاه اعتقادی، این وعده امید به آیندهای عادلانه را در دل مؤمنان تقویت میکند. در مجموع، «وعده امامت» به معنای وعده قطعی خداوند برای رساندن مستضعفان به مقام رهبری، پیشوایی و حاکمیت بر زمین پس از دوران ستم و فشار است.
وعده امامت
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] وعده امامت (قرآن). خداوند در قرآن به مستضعفان و خاندان پیامبر صلی الله علیه وآله وعده امامت داده است.
این آیه درباره وعده الهی مبنی بر به امامت رساندن مستضعفان بنی اسرائیل است:ان فرعون علا فی الارض وجعل اهلها شیعا یستضعف طـائفة منهم یذبح ابناءهم ویستحی نساءهم انه کان من المفسدین ونرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض ونجعلهم ائمة ونجعلهم الورثین. قصص فرعون در زمین برتری جویی کرد، و اهل آن را به گروه های مختلفی تقسیم نمود گروهی را به ضعف و ناتوانی می کشاند، پسرانشان را سر می برید و زنانشان را (برای کنیزی و خدمت) زنده نگه می داشت او به یقین از مفسدان بود! ما می خواهیم بر مستضعفان زمین منت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم!فرعون می خواست بنی اسرائیل را تار و مار کند و قدرت و شوکتشان را درهم بشکند، اما ما می خواستیم آنها قوی و پیروز شوند.او می خواست حکومت تا ابد در دست مستکبران باشد اما ما اراده کرده بودیم که حکومت را به مستضعفان بسپاریم! و سرانجام چنین شد.در این دو آیه خداوند پرده از روی اراده و مشیت خود در مورد مستضعفان برداشته و پنج امر را در این زمینه بیان می کند که با هم پیوند و ارتباط نزدیک دارند.نخست اینکه ما می خواهیم آنها را مشمول نعمت های خود کنیم (و نرید ان نمن...). دیگر اینکه ما می خواهیم آنها را پیشوایان نمائیم (نجعلهم ائمة).سوم اینکه ما می خواهیم آنها را وارثان حکومت جباران قرار دهیم (و نجعلهم الوارثین). چهارم اینکه ما حکومت قوی و پا بر جا به آنها می دهیم (و نمکن لهم فی الارض).و بالآخره پنجم اینکه آنچه را دشمنانشان از آن بیم داشتند و تمام نیروهای خود را بر ضد آن بسیج کرده بودند به آنها نشان دهیم (و نری فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا یحذرون).
وعده امامت به خاندان پیامبر
خداوند به خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم وعده امامت در زمین داده است:ونرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض ونجعلهم ائمة ونجعلهم الورثین. طبق روایات متعدد، آیه یاد شده بر اهل بیت علیهم السّلام منطبق شده است. در روایت صحیح از امام علی علیه السّلام نقل شده است که: سوگند بخدایی که دانه را شکافت و مخلوقات را هستی بخشید که دنیا بعد از آنکه در مقابل ما چموشی و سرکشی کرده است همچون شتر بد خلق که به فرزند خود محبت می کند، بسوی ما روی می آورد و در برابر ما رام می شود. سپس همین آیه را تلاوت فرمود.در روایت دیگر است که امام باقر علیه السّلام نظر به فرزندش امام صادق علیه السّلام افکند و فرمود: بخدا سوگند، این از همان کسانی است که خدا در باره شان فرموده است: «و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا..».