وزن عملیاتی

💡 پیشینهٔ والکان و دیگر بمب‌افکن‌های سری وی با نخستین برنامه‌های جنگ‌افزار اتمی بریتانیا و سیاست‌های بازدارندهٔ هسته‌ای این کشور پیوند دارد. برنامهٔ بمب اتمی بریتانیا با نیاز عملیاتی ستاد هوایی با شمارهٔ اوآر.۱۰۰۱ مورخ ۱۹۴۶ آغاز شد. این پیش‌زمینه‌ای بود برای تصمیم دولت در ژانویهٔ ۱۹۴۷ تا دستور انجام کار پژوهش و ساخت جنگ‌افزار اتمی را صادر کند. قانون ۱۹۴۶ انرژی اتمی ایالات متحدهٔ آمریکا (معروف به خانوادهٔ مک‌ماهون) صدور دانش اتمی را حتی به کشورهایی که در پروژهٔ منهتن همکاری داشتند ممنوع کرده بود. اعلام نیاز شمارهٔ اوآر.۱۰۰۱ جنگ‌افزاری را درخواست کرده بود که بیشینهٔ طول آن ۷٫۳۷ متر، بیشینهٔ شعاع آن ۱٫۵ متر و بیشینهٔ وزن آن ۴۵۰۰ کیلوگرم باشد و برای پرتاب از ارتفاع ۶۱۰۰ متری تا ۱۵۰۰۰ متری مناسب باشد.

💡 وزن هواپیمای خالی عملیاتی شده ۱۷۸۰۰۰ کیلوگرم و توانایی تحمل وزن ۳۷۷٬۸۴۰ کیلوگرم در هنگام بلند شدن را دارا است.

💡 قبل از شروع هرگونه ماموریت پروازی، خلبان موظف است وزن عملیاتی هواپیما را با احتساب بار و سوخت با مرکز کنترل پرواز و برج مراقبت مطابقت دهد.

💡 تعیین دقیق وزن عملیاتی برای پهپادهای نظامی بسیار مهم است، زیرا مستقیماً بر برد عملیاتی و دقت سیستم‌های هدایت و کنترل آن‌ها در آسمان تأثیر می‌گذارد.

💡 برای حفظ تعادل خودرو در پیچ‌های تند، مهندسان تلاش می‌کنند وزن عملیاتی را به گونه‌ای توزیع کنند که مرکز ثقل دستگاه در پایین‌ترین سطح ممکن باشد.