هوس گویی
لغت نامه دهخدا
هوس گویی. [ هََ وَ ] ( حامص مرکب ) سفسطه.
فرهنگ فارسی
مرکب سفسطه
جمله سازی با هوس گویی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ور تو گویی که همت عالی کز هوا و هوس بود خالی
💡 به چوگان هوا داریم گویی هوس گرداندش هر دم به سویی
💡 یکبار هم بچش مزه نعمت رضا تا چند گویی ای هوس ژاژخا لذیذ؟!
💡 در متون عرفانی و ادبی، نویسندگان بر این باورند که هوس گویی و صحبتهای مبتنی بر لذتهای دنیوی، مانعی بزرگ در مسیر رسیدن انسان به کمال روحی است.
💡 برخی از عالمان اخلاق معتقدند که هوس گویی در میان جوانان میتواند باعث انحراف از مسیر درست زندگی و از بین رفتن وقار و شخصیت اجتماعی آنها شود.
💡 او همیشه سعی میکرد از هوس گویی و گفتگوهای بیمحتوا پرهیز کند تا بتواند تمرکز خود را بر مطالعه کتابهای فلسفی و علمی حفظ نماید.