لغت نامه دهخدا
هرزه خور. [ هََ زَ / زِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) هرزه خوار. رجوع به هرزه خوار شود.
هرزه خور. [ هََ زَ / زِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) هرزه خوار. رجوع به هرزه خوار شود.
💡 هرزه دردسر دعا چه دهم مطلبی در خور مرادم نیست
💡 غم جهان چه خوری هرزه خویشتن را باش به جای خود کن هر نیکوئی که بتوانی
💡 با احمق و هرزه گوی و بدنام خوری ننگست چنین حرام اسلام خوری