دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] اِبْن حَمْزه، نصیرالدین ابوطالب عبدالله بن حمزه بن عبدالله بن حمزه بن حسن بن علی طوسی مشهدی شارحی، عالم شیعی قرن ۶ هجری که در شهرهای مشهد، اصفهان، کاشان و ری سکونت داشت. از مشایخ او می توان به ابوالفتوح حسین بن علی رازی و سید فضل الله بن علی راوندی اشاره کرد. در منابع از او با عنوان راوی و فقیه یاد شده است. الثاقب فی المناقب و الهادی الی النجاة من جمیع المهلکات عناوین برخی از آثار اوست.
گفته شده که ابن حمزه با شیخ طوسی رابطه نسبی داشته و نیز دایی پدر خواجه نصیر الدین طوسی بوده است.
از تاریخ ولادت و وفات او گزارشی نرسیده، اما گفته شده که وی بخشی از حکومت سلطان سنجر سلجوقی (حکومت۵۱۱-۵۵۲ق) را درک کرده است. از طرف دیگر آخرین اطلاع در مورد حیات وی حضور او در اصفهان پس از وفات منتجب الدین ابوالفتوح عجلی (درگذشت۶۰۰ق) است.
