لغت نامه دهخدا
نصرالدوله. [ ن َ رُدْ دَ / دُو ل َ ] ( اِخ ) احمدبن مروان بن دوستک، مکنی به ابونصر و ملقب به نصرالدوله، سومین و بزرگترین امرای بنی مروان است، وی پس از برادرش منصور، به سال هَ. ق. به امارت دیاربکر و میافارقین رسید و تا سال وفاتش [ 453 در میافارقین ] حکمرانی کرد. ( از الاعلام زرکلی ج 1 ص 241 ) ( تاریخ الخلفاء ص 107 ) ( اعلام المنجد ) ( تاریخ ادبیات ایران دکتر صفا ج 2 ص 373 ) ( النجوم الزاهرة ج 5 ص 69 ).