نجفی اصفهانی محمدباقر

نجفی اصفهانی، محمدباقر
رجوع شود به:الفت اصفهانی، محمدباقر (اصفهان ۱۲۶۰ـ ۱۳۴۳ش)

[ویکی نور] با نجفی، محمدباقر اشتباه نشود.
«آیت الله شیخ محمد باقر نجفی اصفهانی»، فرزند محمد تقی نجفی اصفهانی، از علمای نام دار قرن سیزدهم هجری، در اصفهان می باشد که به مبارزه با فرقه ضاله بابیه پرداخت.
وی به سال 1234ق، در خانه شیخ محمد تقی، پدری فاضل، متولد شد. او که تا سن 13 سالگی از محضر درس پدر بهره ها برد، به نجف اشرف رفت و تحت تربیت استادانی مانند محمد حسن نجفی، کاشف الغطاء و شیخ انصاری قرار گرفت و با کوله باری از علم و دانش، به اصفهان رفت و توشه سال های تحصیل در نجف را در کلاس درسش در اصفهان در اختیار طالبان علم قرار داد.
وی، پس از بازگشت به اصفهان، در مسجد شاه(مسجد امام)، به تدریس علوم دینی پرداخت و شاگردانی چون سید اسماعیل صدر، سید محمد کاظم یزدی طباطبایی و شریعت اصفهانی را تربیت کرد.
وی فقط به تدریس اکتفا نکرد و رسیدگی به امور مردم و کمک به حل و فصل مشکل آنها را نیز سرلوحه کار خود قرار داد.
ایشان، در مقام قضاوت نیز بود و در دوران مشروطیت، در کنار سایر علمای روشن فکر، به مبارزه با مبلغان دروغین دینی می پرداخت.

💡 در این مجمع که با حضور دو هزار نفر از علما، تجار و بزرگان اصفهان در باغ وی در پنج‌شنبه ۱۰ ربیع‌الثانی ۱۳۲۵ برگزار شد، پس از سخنرانی نورالله نجفی اصفهانی، تمامی حضار قرآن مهر نموده و قسم یاد کردند که از البسه و پارچهٔ خارجی استفاده نکنند.