نجدی سلیمان بن عبدالوهاب

[ویکی نور] شیخ سلیمان بن عبدالوهاب بن سلیمان تمیمی نجدی حنبلی، برادر محمد بن عبدالوهاب مؤسس وهابیت در عیینه از سرزمین نجد است، سلیمان از محمد بزرگتر بود و در علم از او عالم تر و موجه تر بود و محمد نزد او و نزد پدرش عبدالوهاب درس خوانده است.
سلیمان عالمی فقیه است که مورد قبول علماء و موجه نزد بزرگان است، و مورد رجوع عموم مردم بوده و بواسطه علم و تقوی و اخلاصش، کلمات و بیاناتش مسموع و مورد توجه بوده است.
او از کسانی است که با زبان و قلم و نصیحت خود مبادرت به نهی از منکرات می نمود، کتاب مشهور او فصل الخطاب فی الرد علی محمد بن عبد الوهاب را در رد وهابیت بعد از هشت سال از شروع فتنه وهابیت تألیف نمود که اثر مهم و وافری در شناخت و هدایت مردم از واقعیت دین و عقائد داشت و شهادت او نسبت به برادرش و فتنه وهابیت بدلیل علم و صدق او مورد پذیرش بسیاری شد. به همین دلیل انتقاد او از وهابیت موجب بازگشت کثیری از رؤسای قبایل و علمای بلاد و عوام از پیروی فرقه وهابیه شد و ایشان را ملتزم به افکار جماعت اهل سنت کرد.
شیخ سلیمان مانند پدرش از سرسخت ترین معارضین فرقه وهابیت قبل از اظهار آن توسط محمد بن عبدالوهاب بود و او را بر حذر می داشت و بعد از اظهار وهابیت هم با ردّ آن با تألیف کتاب انزجار خود را از افعال و تصرفات و افکار برادر نشان داد و انحراف این فرقه را از همان ابتدای ظهور بیان نمود.
وفات شیخ سلیمان را کحاله در ترجمه او حوالی سال 1206ق و زرکلی 1210ق می داند.
فصل الخطاب من کتاب الله و حدیث الرسول و کلام العلماء فی مذهب ابن عبدالوهاب

💡 با افول خلافت امویان در اوایل قرن یازدهم، خلیفه سلیمان بن الحکم به عبدالرحمن‌بن ذی‌النون ربوبیت سانتاور، هوئته، اوکلس و کوئنکا را به همراه لقب ناصرالدوله اعطا کرد. در سال ۱۰۱۸ همین عبدالرحمن حکومت اوکلس را به پسرش اسماعیل سپرد و او را نیز به درخواست مردم آن که از حاکمان خود ناراضی بودند به تولدو فرستاد.

💡 سلیمان بن داود (ع) وصیت کرد: جز طعام نیکو مخورید و جز کلام نیکو مگوئید.