میر محمد تقی مدرس

[ویکی اهل البیت] میر محمد تقی مدرس (1273-1333 ه.ق) معروف به «مدرس ثانی» از فقهای برجسته قرن چهاردهم هجری است. وی جانشین خلفی برای پدر علامه اش، «میر سید حسن مدرس اعظم» بود که نام و خاطره پدر و مجالس درس او را در اذهان همگان زنده کرد. علامه میر محمد تقی مدرس، فقیهی مبارز و استادی کامل در اصول بود که نزدیک به 30سال در مدرسه صدر بازار اصفهان به تدریس سطوح عالی فقه و اصول اشتغال داشت و به تربیت جمع کثیری از افاضل و دانشمندانی نظیر میرزا فتح الله درب امامی، شیخ محمود مفید، حاج سید علی نقی ثقه الشریعه و.... همت گماشت.
محمدتقی مدرس، فرزند علامه میر سید حسن مدرس میرصادقی، عالم فاضل جلیل القدر، عظیم المنزلة در 13 ماه صفر سال 1273 ه.ق در اصفهان متولد شد.
در سه چهار ماهگی، پدر بزرگوارش بدرود جهان نمود و میر محمدتقی با وجود بی پدری بعد از طی مراتب کودکی، همت به تحصیل گماشته -
و پس از تحصیل در اصفهان، نزد میرزا هاشم چهار سوقی راهی عتبات عالیات شد. و مدت ها در آن اراضی شریفه خدمت چندین نفر از معاریف علماء درس خواند.
وی از درس شیخ هادی طهرانی، حاج میرزا حبیب الله رشتی و آخوند ملا محمدکاظم خراسانی در نجف اشرف مستفیض شد. سپس به سامرا عزیمت نموده و از درس محمدحسن شیرازی بهره گرفت. همچنین از میر سید محمد فشارکی و میرزا محمدتقی شیرازی نیز کسب فیض نمود.
مدت ده سال در اعتاب مقدسه محضر علمای آن سامان کسب فیوضات نموده تا به مقامات عالیه اجتهاد نایل شد. (ایشان از محضر میرزا محمدهاشم چهارسوقی نیز بهره بردند.)
مرحوم میر سید محمدحسن مدرس (معروف به میر سید حسن ثانی) فرزند و شاگرد مدرس ثانی، راجع به سبک بی نظیر پدر علّامه اش و ویژگی های آن می نویسد: "از ویژگی علامه مدرس ثانی، قریحه غریب و سلیقه ابتکاری، استقامت معظم له جهت ورود در هر مسأله فقهی، اصولی و خروج از آنها بود. از دیگر خصایص معظم له، این بود که مسأله را به گونه ای بیان می فرمود که در میان دیگر مدرسین وقت اصفهان نظیری نداشت و فی الواقع بیانی ساحرانه داشت...".
شیوه مدرس ثانی، محققانه، ابتکاری و با اسلوبی نو و بدیع بود. از جمله ویژگی های محفل درسی ایشان، توجه داشتن به نظرات علمای عامه و تطبیق آن با آرا و نظریات علمای شیعه بوده است. شیوه درسی فقه اعظم و زعیم اکبر، بزرگ مرجع جهان تشیع مرحوم آیت الله بروجردی کاملاً شبیه به شیوه درسی علامه مدرس ثانی بود و به نظر برخی از محققین، ظاهراً مرحوم بروجردی شیوه مذکور را از استادشان در اصفهان تعلیم گرفته بوده اند.

💡 میر محمد جد اعلای سادات کرهرود، ۳۵ سال پس از ورود قریه وفات یافت. وی را در چشمه‌ای که در کنار آن نماز خوانده بود، دفن کردند و از آن روز به بعد محل دفن وی به تخت سادات شهرت یافت.

💡 درسال ۱۳۷۹ پس مهاجرت ناگزیر چند ماهه به اهواز به تهران بازگشته و مدتی در مطبوعات نقد تئاتر می‌نویسد و در نهایت به شهرستان صحنه از توابع استان کرمانشاه مهاجرت و نمایشنامهٔ خیابانی"مردی که آنجا نیست" نوشتهٔ اکرم میر محمدی را طراحی و کارگردانی می‌کند و همزمان بکار پژوهش و نگارش کتاب "بازیگری و مکاتب تئاتری" می‌پردازد.

💡 میر محمد که بندگان درش در جهان یافتند سلطانی

💡 بقعه میر محمد اهرم مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان تنگستان، بخش مرکزی، دهستان بانک، روستای میرمحمد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.