«مزدیپز» ترکیبی فارسی است و به نانوایی یا فردی گفته میشود که نان را نه از آرد خود، بلکه از آرد یا خمیر مشتری میپزد و در برابر این کار، دستمزد دریافت میکند. در این شیوه، مواد اولیه متعلق به مشتری است و مزدیپز تنها مسئول پخت، آمادهسازی و تحویل نان میباشد، نه فروش نان به صورت مستقل. «مزدیپز» معمولاً در روستاها یا محلههایی دیده میشد که مردم آرد خانگی خود را برای پخت نان به نانوا میسپردند. از نظر معنایی، این واژه بر «کارمزدی بودن» تأکید دارد، یعنی اجرت به سبب عمل پخت دریافت میشود، نه بابت کالا. این اصطلاح نشاندهنده نوعی نظام معیشتی سنتی است که در آن همکاری میان مردم و پیشهوران بر پایه اعتماد شکل میگرفت.
مزدی پز
لغت نامه دهخدا
مزدی پز. [ م ُ پ َ ] ( نف مرکب ) مزدی پزنده. نانوا که از خمیر مشتری نان پزد و مزد پختن گیرد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ معین
(مُ. پَ ) (ص فا. ) نانوایی که آرد یا خمیر از اشخاص گرفته در مقابل مزد نان بپزد.
فرهنگ فارسی
(صفت ) نانوایی که آرد یا خمیر از اشخاص گرفته در مقابل مزد نان پزد.
ویکی واژه
نانوایی که آرد یا خمیر از اشخاص گرفته در مقابل مزد نان بپزد.