مریم گلی دارویی

{Salvia officinalis, garden sage} [گیاهان دارویی] گونه ای مریم گلی به شکل گیاه بوته ای به ارتفاع 25 تا 50 سانتی متر با ساقه های راست و منشعب و پوشیده از کرک های کوتاه پیچ خورده و برگ های مستطیلی تقریباً نوک گرد یا نوک تیز و گرد یا باریک در قاعده و با بافتی چین وچروک دار و ضخیم و پوش...

مریم گلی دارویی از گیاهان دارویی که در درمان بسیاری از بیماری ها مفید است.
این گیاه چند ساله و دارای ریشه کم و بیش ضخیم که به طور مستقیم در خاک فرومی رود و دارای انشعاب های فراوانی است. ساقه این گیاه مستقیم و ارتفاع بین ۵۰–۸۰ سانتی متر است. ساقه های جوان به رنگ سبز تیره و پوشیده از کرک های انبوه و خاکستری رنگ می باشند. برگ ها بلند و تقریباً قلبی شکل می باشند. برگ های پایینی دارای دمبرگ بلندی هستند در حالی که برگ های قسمت فوقانی ساقه دمبرگ کوتاهی دارند. سطح فوقانی و تحتانی برگ ها پوشیده از کرک های ظریفی هستند. گل ها به رنگ بنفش متمایل به آبی، صورتی یا گاهی سفید و به صورت مجتمع در قسمت فوقانی ساقه ها، روی چرخه های مخصوصی مشاهده می شوند. روی هر چرخه ۵ تا ۸ گل وجود دارد. میوه کپسول و به رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره می باشد. طول میوه ۲ تا ۳ میلی متر و عرض آن ۲ میلی متر است. برگ ها بلند و به طول ۴–۱۰ سانتی متر و پهنای ۲–۵ سانتی متر است. گل ها دارای طول ۳/۵ سانتی متر و درشت و دارای دمگل کوتاهی نیز هستند. اندام های هوایی گیاه به خصوص برگ ها محتوی اسانس است. رشد گیاه در سال اول کند است و گل دهی تا اوایل تابستان ( تیر - مرداد ) همچنان ادامه می یابد. تشکیل میوه از اواخر مرداد شروع می شود. بذور پس از رسیدن از گیاه جدا و به اطراف پراکنده می شوند.
منشأ این گیاه نواحی شمالی مدیترانه گزارش شده است و همه ساله زمین های زراعی وسیعی در شبه جزیره بالکان، روسیه، آمریکا و ایتالیا و همچنین کشورهای اروپای مرکزی و همچنین ایران برای کشت آن اختصاص می یابد. چند سال اخیر با وارد نمودن بذر گیاه آن را در نقاطی از شمال ایران کشت نموده اند. به صورت خود رو در منطقه پادنای استان اصفهان در سطح وسیع وجود دارد.
قسمت های هوایی گل دار گیاه
چنانچه تکثیر توسط بذر انجام گیرد و بذر به صورت مستقیم در فصل پاییز کاشته شده باشد یا نشاء در فصل پاییز به زمین اصلی منتقل شده باشد، می توان یک سال بعد محصول ار برداشت کرد. تحقیقات انجام شده در ایران نشان می دهد که در سال می توان سه بار محصول را برداشت کرد. اولین برداشت قبل از گل دهی و اوایل خرداد انجام می گیرد. دومین و سومین برداشت به ترتیب تابستان ( اوایل مرداد ) و پاییز ( مهرماه ) انجام می گیرد. گیاه در مرحله گل دهی حاوی بیشترین مقدار اسانس است. ساعت ۱۲ ظهر هنگام تابش شدید آفتاب، پیکر رویشی حداکثر مقدار اسانس را خواهد داشت. از این رو ظهر زمان مناسبی برای برداشت محصول است.

💡 استفاده از عصاره گیاه سالویا یا مریم گلی، به صورت موضعی سبب بهبود سریع این بیماری می‌شود.

💡 این مواد ترکیب‌های شیمیایی بسیار پیچیده‌ای دارند و در اکثر موارد نوعی بیوکاتالیزور محسوب می‌شوند و روی رشد و مبادلات متابولیک (محرک حیاتی) اثر می‌گذارند. آن‌ها را می‌توان در گیاهانی از قبیل رازک، بادرنجبویه، مریم گلی، درخت پستانک، خطمی، کیسه کشیش، یولاف و هویج پیدا کرد.

💡 پراکنش دارد و تحت عنوان مریم گلی اقلیدی شناخته می‌شود.

💡 یونجه، ریشه گیاه بابا آدم، علف گربه، فلفل قرمز تازه، بابونه، علف پرنده، گل عینک، تخم رازیانه، شنبلیله، گیاه رازک، گزنه، جو دو سر، نعنا، جعفری، برگ تمشک جنگلی، شبدر قرمز، میوه گلسرخ، گیاه مریم گلی، بومادران و ترشک زرد.

💡 یونجه، ریشه گیاه بابا آدم، علف گربه، فلفل قرمز تازه، بابونه، علف پرنده، گل عینک، تخم رازیانه، شنبلیله، جین سینگ، گیاه رازک، دم اسب، گل ماهور، گزنه، جو دو سر، نعنا، جعفری، برگ تمشک جنگلی، شبدر قرمز، میوه گلسرخ، گیاه مریم گلی و ترشک زرد.