مدارا و مکاشفه

[ویکی فقه] انسان ها دارای طبیعت ها و افکار و ادراکات گوناگون هستند و مخالفت با افکار آنان دشمنی را در دل آنان ایجاد می کند و برای رسیدن به محبت آنان چاره ای جز موافقت با آنان در مواردی که گناه نیست نمی باشد.
مدارا در لغت به معنی پرهیز از درگیری با کسی به خاطر شر او
ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۷۱، دار صادر، بیروت، نوبت چاپ سوم، ۱۴۱۴ ق.
مکاشفه در لغت یعنی از ماده کشف به معنی پرده برداری از چیزی و در اینجا به معنی اظهار نمودن دشمنی با دیگران و نیز آشکار نمودن معایب آنان است.
ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۹، ص۳۰۰.
با صرف نظر از تسامحی که گاهی برخی بزرگان در اطلاق لفظ مدارا و رفق به جای همدیگر اعمال نموده اند، مثلاً رفق با نفس را هم مدارا نامیده اند یا کلاً رفق و مدارا را دنبال هم در معنی یکسان به کار برده اند،
خمینی، سیدروح الله، آداب الصلاة، ص۲۵، قم، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چاپ هفتم، ۱۳۷۸.
...

💡 مدارا در متون دینی و اسلامی مصطلح نیست اما واژه‏ هایی وجود دارد که می‏توان آنها را تقریبا مترادف این دو واژه به شمار آورد که از آن جمله می‏توان واژه‏ های رفق و مدارا و حلم و تیسیر (آسان گرفتن) را نام برد.

💡 امير مؤ منان (ع ) رفق و مدارا و مهربانى را مبناى اصلى مديريت و حكومت خويش قرار دادهبود و به كارگزاران خود نيز همواره توصيه مى كرد كه در اداره امور جامعه وتعامل با مردم، اصل رفق و مدارا و مهربانى را ملاكعمل قرار دهند، و حتى الامكان از برخورد شديد و تند بپرهيزند. ايشان در نامه اى بهيكى از كارگزاران خويش مى فرمايد:

💡 O عبارت ((وَلْيَتلَطّف )) وسط قرآن قرار دارد كه به معناى مدارا و هوشيارى همراه با مهربانى است و اين خود لطفى است كه كلمه ى وسط قرآن را لطف و تلطّف و مهربانى تشكيل داده است.

💡 سلمان تأثیر سیاست‌مدار و تاجر پاکستانی و فرماندار ایالت پنجاب بود. وی از اعضای حزب مردم پاکستان بود. وی از مخالفان سرسخت قانون کفرگویی پاکستان و از طرفداران مدارا و تساهل در کشورش بود.

💡 فرمود: با دوست و دشمن خوش گفتار و خوش برخورد باشيد، امّا با دوستان مؤمن بهعنوان يك وظيفه كه بايد هميشه نسبت به يكديگر با چهره اى شاداب برخورد نمايند، امّانسبت به مخالفين به جهت مدارا و جذب به اسلام و احكام آن.

💡 روند مدارا و همسویی سازمان با حکومت مرکزی تا اوایل سال ۶۰ ادامه داشت اما بتدریج و به طورمشخص همگام با اعلام جنگ مسلحانه سازمان علیه حکومت مرکزی، نوشته‌ها و مطالب مجاهد نیز رنگ و بوی ستیزه‌جویانه به خود گرفت.