[ویکی فقه] «آیة الله محمد طه نجفی»، عالم دینی، فقیه شیعی، اصولی، رجالی، مجتهد، مدرس، زاهد، عابد و شاعر، در سال ۱۲۴۱ ق، در نجف اشرف دیده به جهان گشود و در همان جا نشو و نما یافت.
ایشان مقدمات را از شیخ عبد الرضا طفیلی و دایی اش، شیخ جواد، فراگرفت. وی، در محضر شیخ محسن خنفر، شیخ مرتضی انصاری، سید حسین کوه کمری و سید حسین بحر العلوم تلمذ نمود و از شیخ ابو الحسن علی بن خلیل رازی اجازه روایت گرفت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 استاد مظفر از جوانى به شعر روى آورد و جرقه هاى آغازين آن نزد شيخ محمد طه حويزىافروخته شد و در پرتو راهنماييهاى استاد به سرودن شعر پرداخت و بخوبى از عهدهظرافتها و نكات دقيق آن برآمد. هركس به سروده هاى او نظر بنمايد در آن فنون شعرلطيف و ظريفى مى يابد و به افقهاى ادبى نوى برخورد مى كند.
💡 بدين ترتيب استادان بزرگى چون حضرات آيات عظام ميرزا محمد حسين شيرازى، ميرزاحبيب الله رشتى، محمد طه نجف، سيد صدر الدين كاظمينى، ميرزا حسين بن ميرزاخليل تهرانى و سيد محمد كاظم طباطبايى يزدى مرتبه علمى اش را ستودند و او را ازگواهى اجتهاد و روايت (20) بهره مند ساختند.