مجذوب همدانی

لغت نامه دهخدا

مجذوب همدانی. [ م َ ب ِ هََ م َ ] ( اِخ ) حاجی محمد جعفربن حاج صفرخان بن عبداﷲ بیک همدانی از علما و عرفای قرن سیزدهم و به سال 1239 هَ. ق. در تبریز درگذشته است. او راست «مرآت الحق » و «مراحل السالکین ». از اوست:
من نگویم خدمت زاهد گزین یا می فروش
هر که حالت خوش کند در خدمتش چالاک باش.
و رجوع به ریاض العارفین ص 302 و مجمعالفصحاء ج 2 ص 450 و ریحانةالادب ج 5 ص 188 شود.

فرهنگ فارسی

حاجی محمد جعفر از عرفای همدان

جمله سازی با مجذوب همدانی

💡 زین‌العابدین شیرازی ملقب به میرزا کوچک و رحمت‌علیشاه (زاده ۱۲۰۸ قمری – درگذشت ۱۲۷۸ قمری در شیراز) از پیران سلسله نعمت‌اللهی بود که در علوم ظاهری و باطنی مقامی ارجمند داشت. او به دلالت زین‌العابدین شیروانی دست ارادت به مجذوب‌علیشاه همدانی داد و پس از شیروانی مقتدای درویشان نعمت‌اللهی گردید. وی از جانب محمدشاه لقب نایب‌الصدر یافت و اداره وظایف فارس در اختیار او گذاشته شد.

💡 معصوم‌علیشاه > نورعلیشاه > حسین‌علیشاه > مجذوب‌علیشاه همدانی > مست‌علیشاه > رحمت‌علیشاه > منورعلی‌شاه > وفاعلی‌شاه شیرازی > صادق‌علیشاه > مونس‌علیشاه > جواد نوربخش (نورعلیشاه) > علیرضا نوربخش (رضاعلیشاه)