«لب شتری» اصطلاحی فارسی است که به حالتی از لبها گفته میشود که شبیه به لب یک شتر است و معمولاً به شکل برآمده و کمی کشیده توصیف میشود. این حالت لبها در برخی افراد به طور طبیعی دیده میشود و گاهی در ادبیات و شعر برای توصیف چهره به کار میرود. «لب شتری» میتواند در توصیف زیبایی یا حتی طنزآمیز بودن چهره مورد استفاده قرار گیرد و بستگی به سیاق متن دارد. در برخی منابع، این اصطلاح برای اشاره به حالت لبهایی که برآمدگی و تقارن خاص دارند، به کار رفته است. این اصطلاح به طور ضمنی نشاندهنده ویژگیهای فیزیکی و برجستگی لبها است و با تصویرسازی قوی همراه است. گاهی «لب شتری» در ترکیب با دیگر صفات چهره برای ایجاد تصویری واضح از چهره فرد به کار میرود.
لب شتری
لغت نامه دهخدا
لب شتری. [ ل َ ش ُ ت ُ ] ( ص مرکب ) آنکه لبی چون لفج شتر دارد. که لبی چون لفج اشتر دارد سطبر و آویخته.
فرهنگ عمید
آن که لب کلفت و آویخته مثل لب شتر دارد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه لبی مانند لفج شتر ستبر و آویخته دارد.