لغت نامه دهخدا
( لامیةالعرب ) لامیةالعرب. [ می ی َ تُل ْ ع َ رَ ] ( اِخ ) بعضی این نام رابه قصیده کعب بن زُهیر داده اند که آغازش این است:
بانت سعاد فقلبی الیوم متبول
و برخی به قصیده شنفری بن الاوس بن الحجربن الهنوبن الازدبن الغوث، شاعر عرب که مبدو است به این بیت:
اقیموا بنی امی صدور مطیکم
فانی الی قوم سواکم لامیل.