قهپایی عنایت الله

[ویکی نور] «عنایت الله فرزند شرف الدین علی بن محمود قهپایی (کوهپایی)» در 1016ق به دنیا آمد. وی ملقب به زکی الدین و معروف به زکی نجفی، مجتهد رجالی، محدث و جامع در علوم عقلی و نقلی می باشد.
وی منسوب به قهپایه معرّب کوهپایه، قصبه ای در سمت مشرق اصفهان است. او در ابتدای امر به دستور شاه عباس اول در کوهپایه سکونت گزیده و آنگاه جهت تحصیل به نجف اشرف هجرت کرد و تا زمان وفاتش در این دیار باقی ماند و نزد اکابر علمای امامیه هم عصر خویش علوم دینی را فراگرفت.
وی شاگرد محقق اردبیلی، شیخ بهایی، ملا عبدالله تستری و معاصر با سید امیر مصطفی تفرشی بود. قهپایی در تمامی علوم دینی متداول به ویژه رجال و درایه توانایی و بصیرتی فوق العاده یافت و در این باره: به تدریس و تالیف پرداخت.
وی کتب چندی تألیف نموده که از جمله آن ها عبارت است از:
این اثر که حاشیه ای بر کتاب نقد الرجال تفرشی می باشد، از بهترین کتب درباره رجال به شمار می رود.
سرمد محمدی، حسین، «دائره المعارف تشیع»، ج13، ص361

💡 بهار دانش مجموعه ای فارسی از داستان‌های عاشقانه بود که توسط عنایت الله کمبوه اهل لاهور، در سال ۱۰۶۱ ق / ۱۶۵۱م، از منابع قدیمی هندی اقتباس شده‌است.

💡 در خانه شیبانی بحث من و پدر جمشید بر سر این موضوع که آیا موسیقی مدرن هم در جامعه ایرانی باید راهی داشته باشد یا نه به درازا کشید، عنایت الله خان می‌گفت این راهی که شماها باز کرده‌اید موسیقی اصیل ایرانی را به خطر می‌اندازد ولی من معتقد بودم که جامعه حکم یک مغازه را دارد که باید در آن انواع و اقسام اجناس وجود داشته باشد تا هر کسی هر جنسی را دوست دارد بخرد.»

💡 با توجه به اشعار این کتیبه با ارزش اینگونه مشخص می شود که مسجد در زمان شاه سلطان حسین صفوی و در سال 1112 ه ق توسط فرزندان حاج عنایت الله گرگری  به نام های حاج رضا و حاج زمان ساخته شده است.نام معمار این اثر در حاشیه این کتیبه آمده است.این استاد معیم بناست که از معماران دوره صفویه در شوشتر است.

💡 اعرابِ حدود مرزهای روم شرقی و ایران در سده‌های چهارم-ششم میلادی کتابی از ن.و. پیگولوسکایا با ترجمهٔ عنایت الله رضا است که در سال ۱۳۷۲ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.