قاضی ابوالحسین

قاضی ابوالحسین. [ اَ بُل ْ ح ُ س َ ] ( اِخ ) خصیب بن عبداﷲبن محمدبن حسین بن خصیب مصری. وی از پدر خویش و عثمان بن سمرقندی حدیث کند. او به سال 416 هَ. ق. وفات یافت. ( حسن المحاضرة فی اخبار مصر و القاهره ص 171 ).

💡 در طبرستان، حسین‌بن هارون ـ پدر ابوطالب یحیی و ابوالحسین ـ «امامی‌المذهب بود و در اول ایشان نیز همچنین…». ابوالحسین مردم را به تشیع دعوت کرد و «جمله گیل و دیلم برو بیعت کردند». ابوطالب یحیی که ابتدا مذهب امامی داشت، با پیوستن به قاضی‌القضات عبدالجبار، مذهب زیدی را پذیرفته بود. ابن اسفندیار می‌نویسد: «در میان زیدیه از او مبرز و محقق‌تر دانشمند نبود». مردم دیلم بعد از فوت ابوالحسین، «برو بیعت کردند». سید زاهد شرف‌الدین نیز مذهب امامیه داشت و «اظهار مذهب امامیه و بطلان مذهب زیدیه از شرف‌الدین قوت گرفت در آن حدود».