دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] فرشتگان در قرآن. آیات زیادی ار قرآن در باره فرشتگان می باشد که به بیان آنها می پردازیم.
۱. جبرئیل ( روح الامین ) (مامور نزول وحی ): لفظ جبرئیل سه بار در قرآن آمده است. و ۲. ماروت ( آموزگار سحر برای دفع فتنه سحر): یک بار در قرآن آمده است. ۳. هاروت (آموزگار سحر برای رفع فتنه سحر): یک بار در قرآن آمده است. ۴. میکال: یک بار در قرآن آمده است. ۵. مالک (نگهبان جهنم): یک بار در قرآن آمده است. ۶. ملک الموت (مامور قبض روح ): یک بار در قرآن آمده است. ۷ و ۸. عتید و رقیب: (ماموران ثبت اعمال خوب و بد): که هر کدام یک بار در قرآن آمده اند.
[ویکی اهل البیت] فرشتگان در قرآن. «و ملائکة خلقتهم و أسکنتهم سماواتک فلیس فیهم فترة و لاعندهم غفلة و لافیهم معصیة، هم أعلم خلقک بک، و أخوف خلقک منک، و أقرب خلقک إلیک و أعملهم بطاعتک، لایغشاهم نوم العیون و لاسهو العقول و لافترة الأبدان، لم یسکنوا الأصلاب ولم تتضمنهم الأرحام ولم تخلقهم من ماء مهین، أنشأتهم إنشاء فأسکنتهم سماواتک و أکرمتهم بجوارک و ائتمنتهم علی وحیک و جنبتهم الآفات و وقیتهم البلیات و طهرتهم من الذنوب و لو لاقوتک لم یقووا ولو لاتثبیتک لم یثبتوا ولو لارحمتک لم یطیعوا ولو لاأنت لم یکونوا...».
«و ملائکه ای که خلق نمودی و آن ها را در آسمانها مسکن دادی، پس در آن ها سستی نیست، و نزد آن ها غفلت جایگاهی ندارد و معصیت نمیکنند. آگاهترین موجودات به تو هستند و خوفشان از تو از همگان بیشتر است، نزدیکترین خلقت به تو و عاملترین آن ها در طاعت تو هستند، نه خواب به دیدگان آن ها راه مییابد و نه دچار سهو و نسیان می شوند و نه بدن هایشان سست می شود. در صلب ها ساکن نبوده اند و رحم ها آن ها را دربرنگرفته بوده و آن ها را از آب پست (نطفه) خلق ننمودی. آن ها را دفعتا انشاء نمودی و ساکن آسمان هاشان کردی و به قرار دادنشان در جوار خود اکرامشان کردی و به وحی خود امینشان نمودی و از آفات دورشان داشتی و از بلیات حفظشان نمودی از گناهان پاکشان کردی و اگر قوت تو نبود قوتی نداشتند و اگر تثبیت تو نبود ثباتی نداشتند و اگر رحمت تو نبود اطاعت نمی نمودند و اگر تو نبودی نبودند...».