فراهی هروی معین الدین

[ویکی نور] معین الدّین فراهی هروی، عارف و واعظ شهیر هرات است. تاریخ تولد وی به درستی معلوم نیست و زندگی کودکی و جوانی وی در تذکره ها نیامده است. تنها در کتاب های روضةالصفا جلد هفتم و الذریعه به نقل از روضةالصّفا و کشف الظنون به طور اختصار از وی نام برده شده است. وی از علماء و عرفای زمان سلطان حسین بایقرا بود و مردی زاهد و پارسا بوده است و از دنیا و بهره های آن گریزان؛ مدّتی امامت جماعت مسجد جامع هرات را بر عهده داشت؛ ولی شغل وی ارشاد و هدایت مردم از راه وعظ و درس و بحث بوده است. گویند منصب قضا را رد کرد و از تصدّی آن سرباز زد. کتب و رسائلی به وی نسبت داده اند که عبارتند از: 1- معارج النّبوة در سیرت حضرت رسول(ص) 2- قصص حضرت موسی(ع) 3- اربعین در چهل حدیث نبوی 4- تفسیر سوره فاتحة الکتاب 5- بحرالدرر 6- حدائق الحقائق در تفسیر سوره یوسف. بنا به قولی وی در سال 908 ق درگذشت و در مقبره ی خواجه عبدالله انصاری مدفون گردید.
تفسیر یوسف معروف به تفسیر نقره کار

💡 زمانی بود که معین الدین حیدر وزیر امور داخله پاکستان به کابل در زمان حاکمیت طالبان سفر کرد، و در این سفر از مقامات طالبان خواست تا خط مرزی دیورند را به‌طور رسمی قبول نمایند.

💡 معین الدین اسفزاری در خط تعلیق یا ترسل نیز مهارت داشته و به شغل انشاء نامه‌ها و منشورهای دولتی مشغول بوده و رساله‌ای هم در این باره تألیف کرده‌است. افزون بر آن دستی هم در شاعری و علوم ادبی زمانه داشته‌است.

💡 شیخ خواجه معین الدین حسن سجزی چشتی مشهور به خواجه معین الدین چشتی درگذشته به سال ۶۳۳ قمری در اجمیر شریف هند. در ایالت راجستان - جیپور.