عقل در فقه

[ویکی فقه] عقل، به قوّه درک کننده امور کلی و معنوی اطلاق می شود.
از عنوان یاد شده در دو بعد فقهی و اصولی سخن رفته است.
محتوای نوشتار پیش رو
بحث از ماهیت و ویژگی ها و آثار عقل به معنای نخست، بحثی کلامی و فلسفی و خارج از قلمرو این نوشتار است. آنچه در این جا بدان پرداخته می شود بیان جایگاه عقل در تکالیف و اعمال و مناصب و نیز استنباط احکام است.
دو نوع قوای انسان
انسان دو نوع قوا دارد:یکی درک کننده جزئیات، مانند چشم، گوش و خیال و دیگری درک کننده کلیات، همچو عقل.
تقسیم عقل به عملی و نظری
...

💡 چراغ عقل در این خانه نور می‌ندهد ز پیچ پیچ که دارد لهب ز یاغی باد

💡 درسـت اسـت كـه قـبـل از نـزول اين احكام، گناه و عصيان نسبت به اين امور مفهومى نداشت،ولى مى دانيم قسمتى از مسائل مربوط به آلودگيهاى جنسى جنبه عقلانى دارد و به تعبيرمصطلح از مستقلات عقليه است كه حكم عقل در آنجا به تنهائى براى ايجاد مسئوليت كافىاست.

💡 آیت عدلی و لیکن عدل را صورت که یافت صورت عقلی ولی کس عقل در حیزندید

💡 البته برای مفهوم عقل در مباحث مختلف فلسفی، کلامی، فقهی و اصولی، و عرفی معانی متفاوتی وجود دارد و در این بحث، معنای منطقی و فلسفی عقل مد نظر قرار دارد.»

💡 چون توانی تاخت اسب عقل در میدان که تو زیر مهد شهوت اندر بسته همچون استری

💡 حسن جوادی مدت یازده سال در دانشگاه تهران تدریس کرد و مدتی هم رئیس گروه زبان و ادبیات انگلیسی شد. او طی این سال‌ها کتاب‌های گذری به هند از فورستر، نامه‌هایی از تبریز از ادوارد براون، وحی و عقل در اسلام از آربری، تاریخ ادبیات آمریکا از ویلیس ویگر را از انگلیسی و نمایشنامه مده را از فرانسه ترجمه کرد.