عراقی مجتبی

[ویکی نور] مجتبی عراقی فرزند مرحوم حاج آقا محمد عراقی، در سال (1333ق) در قریه کوهرود عراق دیده به جهان گشود.
در 14 سالگی همراه با پدر - طبق تقاضای اهالی و امریه علماء عصر به قصبه کنگاور که در دوازده فرسخی کرمانشاه و هجده فرسخی همدان است، جهت اقامت مهاجرت نمود و تحصیلات ابتدائی و مقداری از سطح را در خدمت پدر فراگرفت. ایشان در سال (1349ق) به منظور تکمیل دروس حوزوی به وطن اصلی (روستای کوهرود) بازگشته و مدت چهار سال در محضر اساتید فن و حجج اسلام مانند مرحوم آقا سید محسن هفته ای و محقق مدقق آقا شیخ محند سلطان العماء حاضر گردید.
وی در سال 1353 به شهر قم هجرت نمود و از محضر علمای بزرگواری همچون آیت الله حائری و پس از ایشان از محضر مرحوم خوانساری و حجت استفاده نموده و تقریرات و درس های فقه و اصول آنان را به رشته تحریر آورد. ایشان در 28 صفر 1358ق به علت درگذشت والد خود، به کنگاور مراجعت و تا هشت سال به ترویج دین و اقامه جماعت پرداخته و مسجد بزرگی را بنا نمود. وی در 16 محرم الحرام 1370ق مجدداً بشهر قم مهاجرت نمود.
ایشان در ماه رجب 1377ق، دفاتر و پرونده های مربوط به نظام وظیفه طلاب، مدیریت کتابخانه فیضیه قم و تولیت مدرسه مهدی قلیخان سابق را به عهده داشته است.
مجمع الفائدة و البرهان فی شرح إرشاد الأذهان
المهذب البارع فی شرح المختصر النافع

💡 در حدود ساعت ۱۳ روز ۲۰ دی ۱۳۶۵، هواپیماهای جنگنده عراقی دو مدرسه را در بروجرد بمباران کردند. بمباران درست در هنگامی رخ داد که دانش‌آموزان نوبت بعدازظهر این دو مدرسه در سر صف‌هایشان ایستاده بودند. تعداد کشته‌شدگان این دو مدرسه، در مجموع ۶۰ تن بود. این دو مدرسه پسرانه، یکی دبستان شهید فیاض‌بخش و دیگری مدرسهٔ راهنمایی امام حسن مجتبی (ع) بودند که در مجاورت یکدیگر قرار داشتند و در منطقهٔ محروم ابراهیم‌آباد در شمال بروجرد واقع بودند..