عبدالحسین حائری اصفهانی

[ویکی فقه] شیخ عبدالحسین حائری اصفهانی، از علمای قرن سیزدهم هجری در اصفهان بوده است.
شیخ عبدالحسین حائری اصفهانی فرزند شیخ محمّدحسین صاحب فصول، عالم فاضل، از علمای قرن سیزدهم هجری در اصفهان بوده است. ظاهرا در اصفهان متولّد گردیده و نزد جمعی از بزرگان این شهر و همچنین پدر علاّمه خود تحصیل نموده تا به مقامات عالیه علم و کمال رسید. ظاهرا به همراه پدر به عتبات عالیات رفته و از محضر شیخ محمّدحسن صاحب جواهر کسب فیض نمود. عاقبت به کربلای معلا مهاجرت فرموده و در آن شهر مقدس سکونت نموده است. تا سال ۱۲۹۴ق زنده بوده و پس آن سال وفات یافته است.
مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۱۲.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۱۲.۲. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج۲، ص۲۳۰-۲۳۱.۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الکرام البرره، ج۲، ص۷۱۰.۴. ↑ امین عاملی، سیدمحسن، اعیان الشّیعه، ج۴۴، ص۲۱۶.۵. ↑ اعلاط در انساب، ص۴.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۱۵۵.
...

💡 ۴۵. فهرست نسخ خطی کتابخانه مجلس شورای اسلامی (بخش دوم از جلد۲۳)، به‌اهتمام عبدالحسین حائری، ۱۳۷۸

💡 به گفتهٔ عبدالحسین حائری سید عزالدین قطعاً پیش از بلوغ مجتهد بوده‌است و کسانی که در آن زمان با او مباحثه می‌کردند، متوجه می‌شدند که «فهم ایشان از خیلی شیوخ بالاتر است.»

💡 عبدالحسین حائری در شرح ماجرای سرقت کتاب‌های نفیس از کتابخانه مجلس شورای ملی می‌گوید:

💡 ۳۱. اسناد روحانیت و مجلس (جلد ۱)، عبدالحسین حائری، ۱۳۷۴