«ظرفیت زیستمحیطی» یا Carrying Capacity مفهومی علمی در بومشناسی است که به حداکثر توان یک محیط طبیعی برای پشتیبانی از جمعیت موجودات زنده بدون ایجاد تخریب پایدار در منابع اشاره دارد. این مفهوم بیان میکند که هر اکوسیستم، با توجه به منابعی مانند آب، غذا، خاک، پوشش گیاهی و انرژی، ظرفیت مشخص و محدودی برای تحمل جمعیت انسان، حیوان یا گیاه دارد. زمانی که جمعیت یا میزان بهرهبرداری از منابع از ظرفیت زیستمحیطی فراتر رود، عدم تعادل اکولوژیک ایجاد شده و پیامدهایی مانند فرسایش خاک، آلودگی، کاهش تنوع زیستی و تخریب محیط رخ میدهد. ظرفیت زیستمحیطی مفهومی پویا و متغیر است و میتواند تحت تأثیر عواملی مانند تغییرات اقلیمی، فناوری، الگوی مصرف، مدیریت منابع و سیاستهای زیستمحیطی افزایش یا کاهش یابد. در حوزه انسانی، ظرفیت زیستمحیطی تنها به تعداد جمعیت محدود نمیشود، بلکه سطح مصرف، سبک زندگی و میزان تولید پسماند نیز نقش تعیینکنندهای در آن دارند. رعایت ظرفیت زیستمحیطی یکی از اصول اساسی توسعه پایدار است، زیرا امکان استفاده بلندمدت از منابع طبیعی را بدون نابودی آنها فراهم میسازد.
ظرفیت زیست محیطی
فرهنگستان زبان و ادب
{environmental capacity} [مهندسی محیط زیست و انرژی] ← ظرفیت تحمل 1
دانشنامه آزاد فارسی
ظَرفیّت زیست محیطی (carrying capacity)
نمودار در بوم شناسی، حداکثر تعداد جانوران یک گونه در یک زیست گاه خاص، به قسمی که زیستگاه بقای آن ها را تأمین کند. با افزایش تعداد جانوران در ظرفیت زیست محیطی برای اعضای گونه غذا و سایر منابع کافی نخواهد بود. بنابراین، اندازۀ آن جمعیت با مهاجرت، فقدان تولیدمثل، و مرگ ناشی از گرسنگی کاهش می یابد. این اصطلاح به تعداد مردمی نیز اطلاق می شود که محیطی خاص بقا و نیازهای آن ها را تأمین می کند.
