طهارت در تلاوت

[ویکی فقه] برای تلاوت و قرائت قرآن آدابی ذکر شده است که مهمترین آن طهارت و پاکیزگی می باشد.
اولین ادب از آداب تلاوت قرآن، طهارت و پاکیزه بودن قاری قرآن است. اگر کسی بخواهد به خطوط قرآن دست بگذارد و یا احتمال می دهد هنگام قرائت قرآن، دستش به خطوط قرآن می رسد لازم است با طهارت باشد. زیرا خداوند در قرآن فرموده است: «لا یمسه الا المطهرون». جز پاکان دست بر آن (قرآن) نزنند.
احکام مس قرآن
منظور از طهارت غسل و وضو است. اگر کسی غسل به گردن دارد برای مس و لمس کردن قرآن باید ابتدا غسل کند، درغیر این صورت برای مس کردن قرآن واجب است وضو بگیرد. فلسفة این حکم الهی روشن است: قرآن کلام خداست و بزرگداشت و احترام آن برهمگان لازم است. به این جهت همة مسلمانان وظیفه دارند هنگام دست زدن به خطوط قرآن، با طهارت باشند. در رساله های عملیه مراجع تقلید، سفارش شده است، هنگام قرائت قرآن، حتی اگر دست و یا بدن هم به خطوط قرآن نرسد، بهتر است انسان با وضو باشد. و با وضو بودن ثواب قرائت را بیش تر می کند. پاکیزگی دهان: یکی از خصوصیات رسول گرامی خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) این بود که هنگام عبادت، خصوصا تلاوت قرآن و نماز شب دندان هایشان را مسواک می زدند و مسلمانان را بارها به این کار توصیه کرده اند. حالا خوب است به یکی از جملات رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) دراین زمینه گوش سپاریم: پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله وسلّم ـ به اصحاب فرمودند: «راه قرآن را پاکیزه کنید. گفته شد: ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) راه قرآن چیست؟ فرمود، دهان های شماست. پرسیدند: با چه چیزی. فرمود: با مسواک.» (قال رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم): نظفوا طریق القرآن، قیل یا رسول الله و ما طریق القرآن؟ قال: افواهکم، قیل: بماذا؟ قال: بالسواک».). پاکیزگی و آراستگی ظاهری: سزاوار است مسلمانان با بدن و لباس پاکیزه، قرآن بخوانند. آلودگی هایی مانند: خون، بول و مانند آن را از خود دور کنند و بشویند. هم چنین بهتر است قاریان قرآن در وقت تلاوت، خود را معطر کرده و بوی خوش استعمال کنند و با سر و روی آراسته قرآن تلاوت کرده و سعی کنند که این آداب را همیشه در قرائت قرآن رعایت نمایند. به ویژه قاریانی که در محافل و مجالس مذهبی قرآن تلاوت می کنند، با رعایت این آداب، می توانند برای دیگران الگو باشند.

💡 رواياتى به همين مضمون از امام باقر (عليه السلام ) و امام صادق (عليه السلام )نقل شده است ولى همانگونه كه بارها اشاره كرده ايم اينگونه رواياتدليل بر منحصر بودن مفهوم آيه به اين مصداق نيست، بلكه همانگونه كه ظاهر اطلاقآيه گواهى مى دهد طهارت در اينجا معنى وسيعى دارد كه هر گونه پاكسازى روحانى ازآثار شرك و گناه، و جسمانى از آثار آلودگى به كثافات راشامل مى شود.

💡 بنابراين، خداوند به اراده ى تشريعى اش خواسته است كه همه ى بندگان تطهير شوند، ولى متعلق اراده ى تكوينى او در خصوص طهارت، ويژه ى عترت طاهره عليهم السلام است. شاهد اين مدعا كه مراد از طهارت در اين آيات، طهارت معنوى است، اين آيه است: لم يرد الله اءن يطهر قلوبهم.... (148) چون متعلق تطهير، قلب ها و باطن اين افراد است، نه بدن ها و ظواهر آنان.

💡 جمعى كه پاس محملشان داشت جبرئيلگشتند بى عمارى محمل شترسوارخدا مى داند كه اهل بيت عصمت و طهارت در ميان آن لشكر دشمن چه گونه سوار شدند،طبيعى است كه اولاد و حرم پيامبر در هنگام سوار شدن به ياد آن بيفتند، كه چند روز پيشمى خواستند، پياده شوند، و با چه عزت و احترامى با كمك محارم خود، پياده شدند، و الانبايد در مقابل دشمن با حال ذلت كوچ كنند.

💡 تازه حمزه متوجه مى شود كه از عنايات حضرت معصومه عليها السلام چشم معيوبش شفايافته، او ديگر نه تنها تحقير نخواهد شد؛ بلكه به عنوان فرد سعادتمندى كه موردعنايت حضرت معصومه عليها السلام قرار گرفته، پيش چشم همگان عزيز خواهد بود وهنگامى كه به آذربايجان سفر كند. يكى از معجزات خاندان عصمت و طهارت در آن ديارخواهد بود؛ به ويژه در ميان خويشان و آشنايان خود كه او را به چشم معيوب ديده بودند.