لغت نامه دهخدا
طناب خور. [ طَ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ مرکب ) گودی. عمق ( در چاه ): طناب خور این چاه ده گز است.
طناب خور. [ طَ خوَرْ / خُرْ ] ( اِ مرکب ) گودی. عمق ( در چاه ): طناب خور این چاه ده گز است.
( ~. خُ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) (عا. ) گودی، عمق.
عمق، گودی.
( اسم ) گودی عمق ژرفا ( در چاه ): طناب خور این چاه ده زرع است.
(عا.)
گودی، عم
💡 غارتگران شام به یغما گشود دست بگسیخت از سرادق زر تار خور طناب