طبر خون زدن

( ~. زَ دَ ) (مص م. ) هلاک ساختن.

( مصدر ) هلاک ساختن نابود کردن.

💡 نماند به هند اندرون رنگ و بوی به رنگ طبر خون شود آب جوی

💡 مر او را بر و چهره ی سیمگون گرفته است رنگ طبر خون زخون

💡 بی گل عارضت از خون جگر هر سحری شبه آید رخ من رنگ طبر خون گیرد

💡 از حسد نطق او که رشک طبر زد اشک طبر زد گرفته رنگ طبر خون

💡 تا همی مریخ را درسبزه باغ سپهر هر شبی بینند بر لون طبر خون آمده

💡 فرازش ز خونم چو کوه طبر خون نشیبش ز اشکم چو دریا ز گوهر