صفت رازق

[ویکی فقه] صفت رازق، یعنی بسیار روزی رسان، یکی از صفات خداوند است که در معنای خاص، یعنی «آنچه مایه قوام جسم و رشد آن است» می باشد.
صفت «رزّاق (بسیار روزی رسان/ بسیار روزی بخش)»، بر وزن فعّال، از ساخت های مبالغه و مبالغه در «رازق (روزی رسان/ روزی بخش) » است و «رزق»، در لغت، گاه در معنای عام برای «عطا» و «آنچه از آن سود برده می شود»، به کار می رود و گاه در معنای خاص، یعنی «آنچه مایه قوام جسم و رشد آن است»، به کار می رود.
رازق و رزّاق در قرآن و حدیث
برگرفته ها از مادّه «رزق»، در قرآن کریم، نزدیک به هفتاد بار به کار رفته اند و خدای متعال به «اوست بسیار روزی بخش» یا «بهترینِ روزی رسانان» یا «شما را از آسمان و زمین، روزی می رساند»، توصیف شده است. احادیث، رازق بودن خدا را به شکل مطلق و عام، بیان کرده اند: «روزی رسان هر روزی خور» و «روزی رسان نافرمان و فرمان بردار». واژگان قرآن و حدیث درباره رزّاق بودن و رازق بودن خدای سبحان، هم بر معنای عام این دو صفت حمل می شوند (یعنی: «بخشنده عطا و آنچه از آن سود برده می شود») و هم بر معنای خاصّشان (یعنی «عطا کننده آنچه قوام و رشد شی ء بدان است»)؛ هر چند که معنای خاص، به مراد، نزدیک تر است.
← آیات
۱. ↑ ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۷- ۵۸.
...

💡 مساءله 1 - سوگند صحيح واقع نمى شود و اثرى بر آن مترتبنمى گردد و حقى را اسقاط يا اثبات نمى كند، مگر زمانيكه به نام مقدس الله و يا يكىاز اسماء خاصه آن حضرت از قبيل رحمان و قديم و يا اولى كهقبل از او چيزى نيست واقع شود، و همچنين اوصافى كه هر چند درباره غير خداى تعالىنيز استعمال مى گردد لكن اگر قرينه اى در كار نيايد منصرف بخداى تعالى استنظير رازق و خالق، بلكه اوصافى هم كه مشترك است و انصرافى به خداى تعالىندارد اما اگر با قرينه اى همراه بيايد كه آن را مختص بخداى تعالى كند كافى است(مانند صفت حى بضميمه الذى لايموت )، ولى نزديكتر به احتياط آنست كه بصفات قسماخير اكتفاء نشود، از اين هم نزديكتر به احتياط آنست بغير از نام جلاله (الله ) اكتفاءنكنند، و اما سوگند بغير آنچه گفته شد نظير نام انبياء و اوصياء آنان و كتب آسمانى واماكن مقدسه چون كعبه و غيره صحيح نيست.