شیخ بهاءالدین زکریا ملتانی

[ویکی فقه] بهاءالدین زکریا (مشهور به بهاءالحق)، عارف قرن ششم و هفتم، از مریدان شیخ شهاب الدین سهروردی و مروج طریقت سهروردیّه در هند است.
کنیه وی ابومحمد و لقبش بهاءالدین القریشی الاسدی است.
زمان و محل تولد
جدّ قریشی او، از مکه معظمه به خوارزم و سپس به مُلتان رفت.
بهاءالدین در کوت کَرُور (نزدیک ملتان) به دنیا آمد.
تاریخ ولادتش را غالباً ۵۶۶ و بعضاً ۵۷۸ نوشته اند.
آموختن قرآن و حدیث
بهاءالدین پس از آن که در زادگاهش قرآن را آموخت، برای ادامه تحصیل به خراسان رفت و مدت پانزده سال نیز در آن جا به تدریس پرداخت، سپس به بخارا، مکه و مدینه رفت.
در مدینه علم حدیث آموخت و اجازه روایت یافت و بعد از آن به بیت المقدس رفت و مقابر انبیا علیهم السلام را زیارت نمود و از آن جا راهی بغداد شد و به جمع مریدان شیخ شهاب الدین سهروردی پیوست.
جانشینی استاد
...

💡 بیست و پنج سال سپری شد، و شیخ بهاءالدین وفات یافت، در حالی‌که، عَراقی را جانشین خود کرده بود. بعد از هند، عَراقی عزم مکه و مدینه کرد، و پس از حج جانب روم شد. در قونیه، به خدمت مولانا رسید، و مدتها در مجالس سماع حاضر شد. وی پس از سال‌ها اقامت در روم جانب شام رفت.

💡 در درس خارج فقه و اصول شیخ بهاءالدین محلاتی، شیخ مجدالدین محلاتی و سید کرامت الله ملک حسینی شرکت کرد و به درجه اجتهاد نائل گردید.

💡 مجموعه‌بناهای شیخ بهاءالدین (ازبکستان)

💡 نقشبندی از دو هجاء تشکیل شده‌است: «نقش» و «بندی» و معنای آن در زبان عربی عبارت است از: قلب، یعنی: نوشته عشق خدا بر دل. کتیبه یک آیتم به زبان فارسی است نقاش یا قلمزن است و نقشبندی مربوط به گروهی از صوفیان معروف به نقشبندی و منسوب به شیخ بهاءالدین نقشبند متوفی سال ۷۹۱ هجری قمری است.

💡 رسائل را از سید ابوالقاسم کاشانی و مکاسب را از شیخ بهاءالدین نوری فرا گرفت و سپس به حلقه درس خارج حائری یزدی پیوست.