فرهنگستان زبان و ادب
شی ء آغازی
{initial object, cofinal object} [ریاضی] شیئی مانند e در یک رسته که به ازای هر شی ء Y در آن رسته (e, y )Hom دقیقاً یک عضو داشته باشد
شی ء آغازی
{initial object, cofinal object} [ریاضی] شیئی مانند e در یک رسته که به ازای هر شی ء Y در آن رسته (e, y )Hom دقیقاً یک عضو داشته باشد
💡 ملک ملک اوست، او خود مالک است غیر ذاتش کل شی ء هالک است
💡 لاشی ء و شی ء بقدرت و تقدیر او شوند او بر هر آنچه نام بشئی اوفتد قدیر
💡 لاشی ء و شی ء در عدمند ار چه در وجود خود را نظام عقد وجود و عدم نهند
💡 منم آن گدا بر در میکده که سازم پر از شی ء لله کدو
💡 ش (sh) یا شی ء به معنای «چیز» برای متغیر (x) است.