شوخ طبیعت
کلمه‌ی «شوخ طبیعت» در فارسی به فردی اطلاق می‌شود که دارای روحیه‌ای خوش‌مشرب، شوخ و بامزه است. واژه «شوخ» به معنای شاد و شوخی‌کننده است و «طبیعت» در اینجا به ویژگی‌های ذاتی و شخصیتی فرد اشاره دارد. بنابراین، شوخ طبیعت به کسی گفته می‌شود که در برخورد با دیگران از شوخی، طنز و رفتارهای شاد استفاده می‌کند و معمولاً در موقعیت‌های اجتماعی با خلق و خوی خوب و انرژی مثبت ظاهر می‌شود. این نوع افراد معمولاً در جمع‌ها محبوب هستند و توانایی ایجاد فضایی شاد و پرانرژی را دارند. این واژه به طور کلی نشان‌دهنده رفتارهای بی‌آزار و دوستانه است که اغلب به نیت ایجاد خوشحالی و سرگرمی در دیگران است. شوخ طبیعت بودن به معنای داشتن حس طنز و مهارت در ایجاد لحظات شاد و سرگرم‌کننده است و افراد شوخ طبیعت معمولاً در ایجاد فضای دوستانه و مثبت نقش موثری دارند. این واژه به‌ویژه در توصیف افرادی به کار می‌رود که در شرایط سخت یا جدی نیز می‌توانند لحظاتی از خوشی و خنده ایجاد کنند.
مترادف‌ها
شادطبع، خوش‌مشرب
متضادها
جدی، عبوس، باوقار
لغت نامه دهخدا
شوخ طبیعت. [طَ ع َ ] ( ص مرکب ) دلشاد و خوش طبع. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
دلشاد و خوش طبع
جمله سازی با شوخ طبیعت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با آن شخصیت شوخ طبیعت و لبخند همیشگی بر لب، توانست به سرعت با محیط جدید سازگار شده و دوستان زیادی پیدا کند.
💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، شخصیت‌های شوخ طبیعت معمولاً نقش مهمی در ایجاد تعادل میان فضای سنگین داستان و ایجاد لحظات شادی‌آور ایفا می‌کنند.
💡 یکی از ویژگی‌های بارز آن کودک، شوخ طبیعت بودن او بود که باعث می‌شد در هر جمعی، همه را به خندیدن وا دارد.
