شهاب الدین ابشیطی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْشیطی، شهاب الدین احمد بن اسماعیل بن ابی بکر بن عمر بن بریده (خالد) مصری (۸۰۲ -۸۸۳ق /۱۴۰۰- ۱۴۷۸م ) ادیب، شاعر، محدث و فقیه شافعی.
شهاب الدین ابشیطی در اِبْشیط (یکی از آبادی های شهر محله، واقع در دلتای نیل ) زاده شد و در همان جا بالید و قرآن و کتاب هایی چند، چون العمدة و التبریزی را از بر کرد. نیز در آن جا فقه را از بدر بن صواف و شهاب بن حمید و ولی الدین بن قطب الدین فرا گرفت و نزد ابو عمر و علی رمسیسی قرآن را تلاوت کرد. آن گاه در ۸۲۰ق /۱۴۱۷م به قاهره کوچید و در دانشگاه الازهر به تکمیل علوم پرداخت و افزون بر فقه و اصول و حدیث در ادبیات و ریاضیات نیز مهارت یافت.
سخاوی، محمد، ج۱، ص۲۳۵-۲۳۶، الضوء اللاّمع، قاهره، ۱۳۵۴ق.
ابشیطی در ۸۵۷ق /۱۴۵۳م حج گزارد و به قصد زیارت مرقد پیامبر (ص ) به مدینه رفت. و تا پایان زندگی بیش از ۲۰ سال مقیم و مجاور آن جا شد. وی بیشتر سال ها حج می گزارد و در ۸۷۱ق /۱۴۶۷م مدتی مجاور مکه گردید. ابشیطی ظاهراً به منظور ادای احترام به پیامبر اسلام و احتمالاً برای رعایت ادب در برابر ابوالفرج مراغی از نقل حدیث در مدینه خودداری می کرد. وی در مدینه در گذشت و در گورستان بقیع، نزدیک قبر امام مالک، به خاک سپرده شد.
سخاوی، محمد، ج۱، ص۲۳۷، الضوء اللاّمع، قاهره، ۱۳۵۴ق.
اِبْشیطی از زاهدان و عابدان بنام روزگار خویش بود و نزدیک به ۲۰ تألیف در موضوعات گوناگون به وی نسبت داده اند که با توجه به بسیاری از فهارس ِ مخطوطات ِ کتابخانه های جهان از سرنوشت هیچ یک نشانی در دست نیست.
جمله سازی با شهاب الدین ابشیطی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 علاءالدین خلجی در ژانویه ۱۳۱۶ درگذشت. پس از مرگ او سلطنت دهلی بیش از چهار سال در هرج و مرج فرورفت. در پی این هرج و مرجها ملک کافور فرزند شش ساله علاءالدین به نام شهاب الدین عمر را به سلطنت گماشت و خود نایب السلطنه اش شد. اما از حمایت امیران برخوردار نشد و پس از ۳۵ روز حکومت توسط آنان به قتل رسید.
💡 شهابی، که به شهابی خراسانی هم معروف است، در سال ۱۲۸۸، در تربت حیدریه زاده شد. پدرش، عبدالسلام، ملقب به شهاب الدین، از دانشمندان روزگار خود و صاحب آثار زیادی بود. او دو کتاب به نامهای راز عشاق و گنج نهفته نوشتهاست.
💡 سیدحسین بروجردی موقع ورود به کربلا به دیدار او میرفت. سید شهاب الدین مرعشی نجفی به ایشان لقب ایوب العلما داده بودند. وی حافظه بسیار خوب و عجیبی داشت و خاطرات ناب و ناگفتهای از علما و بزرگان نجف و کربلا ذکر میکرد و مطالب علمی را در ذهنش به خوبی ضبط کرده و با بارور کردن آنها به شاگردانش آموزش میداد.
💡 از نقاط دیدنی آن میشود به بازار قدیمی شهر اهر،خانه دکتر قاسم خان اهری، مسجد جامع، بقعه شیخ شهاب الدین اهری[پارک جنگلی فندقلو] اشاره کرد.∗
💡 میرزا حسن در سال ۱۱۲۱ هجری قمری از دنیا رفت و در قم به خاک سپرده شد به دستور شهاب الدین مرعشی نجفی روی سنگ قبر وی، لقب کاشفی نوشته شدهاست که گویا تخلص شعری وی بودهاست.