شبکیه بینی در منابع پزشکی به روشی تشخیصی در چشمپزشکی اشاره دارد که برای بررسی و ارزیابی خطاهای انکساری چشم مانند نزدیکبینی، دوربینی و آستیگماتیسم به کار میرود. این روش که با نامهای دیگری مانند ریتینوسکوپی، اسکیاسکوپی یا تست سایه نیز شناخته میشود، با استفاده از ابزار مخصوصی به نام رتینوسکوپ انجام میگیرد. در این شیوه، پزشک با تاباندن نور به داخل چشم و مشاهده بازتاب آن از روی شبکیه، وضعیت تمرکز نور در چشم را بررسی میکند. هدف اصلی شبکیهبینی، تعیین دقیق قدرت عدسی چشم و تشخیص میزان انحراف یا خطای دید است. این روش یکی از ابزارهای پایه و مهم در معاینه چشم به شمار میرود و به ویژه در کودکان یا افرادی که قادر به همکاری کامل در تستهای بینایی نیستند، اهمیت بیشتری دارد. شبکیهبینی کمک میکند تا پزشک بتواند شماره دقیق عینک یا لنز مناسب بیمار را تعیین کند. این روش غیرتهاجمی و بدون درد است و به سرعت اطلاعات مهمی درباره عملکرد سیستم بینایی ارائه میدهد. همچنین در آموزش چشمپزشکان و اپتومتریستها به عنوان یک مهارت اساسی شناخته میشود. واژههای مختلفی مانند pupilloscopy و skiametry نیز در منابع علمی برای اشاره به همین روش یا روشهای نزدیک به آن به کار رفتهاند. به طور کلی، شبکیه بینی یک روش دقیق و علمی در چشمپزشکی است که برای تشخیص عیوب انکساری چشم و بهبود بینایی بیماران استفاده میشود.
شبکیه بینی
فرهنگستان زبان و ادب
{retinoscopy, pupilloscopy, skiascopy, skiametry, shadow test, umberascopy} [پزشکی] روشی برای معاینه و تشخیص و ارزیابی خطاهای انکساری چشم به کمک ابزاری به نام شبکیه بین