سیه خانه ٔ ابنوس

💡 در دامن صحرای دل سوخته من تا چشم کند کار، سیه خانه عشق است

💡 چون برآرد ز گریبان سر خود را مجنون؟ که سیه خانه لیلی ز سویدا دارد

💡 کسی که دست سیه جز بخانه ات خواهد به پنجه های سیه خانه اش منقّش باد

💡 آب رحم از دل سنگین فلک می جوشد برق رخسار تو مهمان سیه خانه کیست؟

💡 روشن بود همیشه سیه خانه دلت صلح از چراغ اگر به چراغ آفرین کنی

💡 به‌کنج ابروی دلدار خال فتنه کمین سیاهپوش سیه خانه‌ای‌ست گوشه‌نشین

💡 شاعر با استفاده از تعبیر سیه خانه ابنوس در این بیت، قصد داشت فضای بسیار تاریک و وهم‌آلود قصری که در داستان آمده بود را ترسیم کند.

💡 ورود به آن سیه خانه ابنوس که در اعماق قلعه قرار داشت، برای هر کسی که در تاریکی حرکت می‌کرد، تجربه‌ای بسیار ترسناک و دشوار بود.

💡 در توصیفات ادبی کلاسیک، سیه خانه ابنوس اغلب نمادی از تنهایی عمیق یا سکوت مطلق در فضایی تاریک و بسیار باشکوه و در عین حال مبهم است.