سیداحمد بن عبدالله طباطبایی

[ویکی فقه] احمد بن عبداللـه بن ابراهیم طباطبا، عالم و انقلابی و از افراد مشهور آل طباطبای مصر بود.
به گفتۀ ابن اثیر (که او را احمد بن محمد بن عبداللـه بن ابراهیم دانسته) وی در ۲۵۵ ق/۸۶۹ م ــ و به گفتۀ ابن عنبه در ۲۷۰ ق/۸۸۳ م ــ در دیار بین برقه و اسکندریۀ مصر با داعیۀ خلافت قیام کرد و پس از آن به صعید رفت و در آن جا پیروانش افزون شدند و کار او بالا گرفت.احمد بن طولون (۲۲۰-۲۷۰ ق/۸۳۵-۸۸۳ م) سپاهیانی برای سرکوب او گسیل داشت.جنگ میان دو سپاه درگرفت که احمد در آن کشته شد و پیروانش پراکنده شدند.
ابن اثیر، عزالدین، الکامل، ج۷، ص۲۱۷، بیروت، ۱۳۸۵ ق/۱۹۶۵ م.
۱. ↑ ابن اثیر، عزالدین، الکامل، ج۷، ص۲۱۷، بیروت، ۱۳۸۵ ق/۱۹۶۵ م.
مرکز دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «آل طباطبا»، شماره۴۳۲.
...

💡 از ((ابوالبخترى )) روايت شده كه گفت: اشعث بن قيس جرير بن عبدالله بجلى نزدسلمان آمدند و در اطراف ((مدائن )) در اطاقى حصيرى بر او وارد شدند بعد از گفتنسلام و تحيت به او گفتند: ((آيا تو سلمان فارسى هستى ؟)).

💡 و در شب اين روز، سنه 291، (قاسم بن عبدالله ) وزير (مكتفى بالله ) وفاتيافت و او مردى عظيم الهيبة و سفاك و خونريز بوده، لاجرم و صغير و كبير از او ترسانبودند و راحت نبودند تا بمرگ او راحت شدند. بعض ازاهل ادب در مرثيه او گفته:

💡 رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از شهادت يافتن مردان سريه (بشير بن سعد)،(زبير بن عوام ) را با دويست مرد بر سر (بنى مره ) فرستاد، (268) اما درطبقات آمده است كه رسول خدا (غالب بن عبدالله ) را به جاى (زبير) فرستاد.(269)