سید نورالدین جزایری یکی از عالمان برجسته شیعه در قرن دوازدهم هجری قمری بود که در حوزه حدیث، ادبیات و علوم دینی جایگاه مهمی داشت و در میان عالمان زمان خود به عنوان شخصیتی علمی و معنوی شناخته میشد. او در سال ۱۰۸۸ قمری در شهر شوشتر به دنیا آمد و از همان دوران کودکی در محیطی علمی و دینی رشد یافت که زمینه شکلگیری شخصیت علمی او را فراهم کرد. سید نورالدین فرزند ارشد سید نعمتالله جزایری بود و از همان آغاز زندگی تحت تربیت پدر دانشمند خود قرار گرفت و از محضر او بهرههای علمی فراوان برد. وی همچنین در محضر استادان بزرگی همچون محمد بن حسن حر عاملی و دیگر عالمان برجسته عصر خود به تحصیل علوم دینی و حدیثی پرداخت و به سرعت در این حوزهها پیشرفت کرد. نقل شده است که او در سنین کودکی نیز موفق به دریافت اجازه روایت از برخی مشایخ حدیثی شده بود که نشاندهنده استعداد و جایگاه علمی زودهنگام اوست. پس از درگذشت پدرش، مسئولیتهای دینی و شرعی منطقه شوشتر به او سپرده شد و او توانست در این جایگاه نقش مهمی در هدایت دینی مردم ایفا کند. با گذشت زمان، شهرت علمی و معنوی او افزایش یافت و بهتدریج به عنوان مرجع و مقتدای مردم در امور دینی شناخته شد. از آثار علمی او میتوان به نوشتههایی در حوزه حدیث، تفسیر و ادبیات دینی اشاره کرد که نشاندهنده گستردگی دانش و تسلط او بر علوم مختلف اسلامی است. در منابع تاریخی همچنین به اشتباهاتی در نامگذاری او اشاره شده است که برخی او را با افراد دیگر همنام خلط کردهاند، در حالی که نام صحیح او سید نورالدین جزایری است. او سرانجام در سال ۱۱۵۸ قمری در شوشتر درگذشت و بنا بر وصیت خود در کنار مسجد جامع همان شهر به خاک سپرده شد و آرامگاه او بعدها به زیارتگاه مردم تبدیل گردید.
سید نورالدین جزایری
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] سید نورالدین جزایری (۱۰۸۸-۱۱۵۸ق)، محدّث و ادیب امامی در قرن دوازدهم، فرزند ارشد سیدنعمت اللّه جزایری. در درس عالمانی مانند محمد بن حسن حرّ عاملی، پدرش سید نعمت اللّه جزایری، میرمحمدباقر خاتون آبادی، و میرمحمدصالح خاتون آبادی حضور یافت و پس از وفات پدرش، عهده دار وظایف شرعی و دینی شوشتر شد. خیلی زود به مرجع و مقتدای عام و خاص تبدیل شد. نقل شده که نورالدین در کودکی موفق به دریافت اجازه روایت از شیخ حرِّ عاملی شده است. اخلاق سلطانی، انشاء الصلوات و التحیات باقتباس آیة النور یا دوازده امام، تحفة الاولیاء فی ترجمه قصص الانبیاء و المرسلین الموسوم بالنورالمبین، ترجمه حدیث وصیت هشام، حلّ بعض الاحادیث المشکلة یا حل الاخبار، از آثار وی است.
نورالدین در ۱۰۸۸ق در شوشتر به دنیا آمد. بزرگ ترین فرزند سید نعمت اللّه جزایری، محدّثِ نام آور شیعی بود. نام صحیح وی نورالدین است؛ اما برخی تذکره نویسان به اشتباه نام او را علی و لقبش را نورالدین ذکر کرده اند. منشأ این اشتباه، خوانساری است که احتمالاً وی را با سید نورالدین علی بن علی بن حسین بن ابی الحسن موسوی عاملی (متوفی ۱۰۶۸ق) خلط کرده است.
وی در شب ششم ذیحجه ۱۱۵۸ق در شوشتر درگذشت و مطابق وصیتش، در جوار مسجد جامع به خاک سپرده شد. آرامگاهش در آن شهر زیارتگاه است.