سپید یو

سپیدیو. [ س ِ وْ ] ( اِخ ) ( از: سپی، سپید + دیو ) دیو سپید است و قاعده فارسیان است که چون دو حرف از یک جنس بیکدیگر برسند یکی را حذف کنند. ( آنندراج ). دیو سفید است که رستم در مازندرانش کشت چه سپی بمعنی سفید است. ( برهان ):
سپیدیو از تو هلاک آمده
مرا از تو هم سر به خاک آمده.فردوسی.رجوع به دیو سفید و سپیددیو شود.

دیو سپید است و قاعده فارسیان است که چون دو حرف از یک جنس بیکدیگر برسند یکیرا حذف کنند

💡 بسان باز بسته پای و چون طوطی گشاده لب سپید از جاه تو روی و سیاه از مدح تو دفتر

💡 لعل توچون سردندان کندازخنده سپید گوهرش حلقه بگوش ازبن دندان باشد

💡 بخاید ز من چنگ دیو سپید بسی جادوان را کنم ناامید

💡 از فیلم‌های وی می‌توان به فرشته سپید اشاره کرد.

💡 سپید مهره طبعش چنان دمید چنان که رخنه خواست شد این سبز حقه از آواش