لغت نامه دهخدا
روث انداختن. [ رَ / رُو اَ ت َ ] ( مص مرکب ) سرگین انداختن. روث افگندن: نقل است که تا بشر زنده بود هرگز در بغداد هیچ ستور روث نینداخته بود. ( تذکرة الاولیاء عطار ). و رجوع به روث و روث افگندن شود.
روث انداختن
فرهنگ فارسی
سرگین انداختن
جمله سازی با روث انداختن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نثيل: از نثل: سرگين يا پشكل انداختن، نثيل: روث: سرگين،پشكل.