لغت نامه دهخدا
روایی دادن. [ رَ دَ ] ( مص مرکب ) رواج و رونق دادن. ( ناظم الاطباء ). رواج دادن. رایج کردن. گرمی و رونق بخشیدن: انفاق؛ روایی دادن رخت و سلعه را. ( منتهی الارب ):
می داد ز راه بینوایی
کالای گشاده را روایی.نظامی.و رجوع به روایی و روا شود.
|| اذن دادن. اجازه دادن. تجویز:
یاری که بجان نیازمایی
در کار خودت مده روایی.ناصرخسرو.|| حلال کردن. مباح کردن. اباحة. || منتشر کردن. ( ناظم الاطباء ). باب کردن.( یادداشت مؤلف ).