رنجور کردن

رنجور کردن. [ رَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) به رنجوری مبتلا ساختن. دچار رنجوری گردانیدن. سبب رنجوری گشتن. رجوع به رنجور و رنجوری شود.

برنجوری مبتلا ساختن دچار رنجوری گردانیدن سبب رنجوری گشتن

💡 مرا ز میکده پرهیز کردن اولیتر که گفته اند به پرهیز به شود رنجور

💡 هرکه مهجور شد از روی تو رنجور دلست پس دل از هجر تو رنجور نخواهم کردن

💡 عذر چهارم آن که دل از ملامت و مذمت رنجور شود و این طبع آدمی است و رنجور بودن از ملامت و حذر کردن از وی حرام نیست و برابر دشمن مذمت و محمدت از نهایت توحید است و هرکس بدان نرسد، اما طاعت کردن از بیم مذمت روا نبود که طاعت باید که به اخلاص باشد، و صبر کردن بر آن که حمد و ثنا نباشد آسان بود، اما صبر کردن بر مذمت دشوار بود.

💡 صنما، دل ز تو مهجور نخواهم کردن جان ز هجران تو رنجور نخواهم کردن